Feest

Telefoon. Het is 1 uur. Ton aan de lijn. "We gaan nu rijden", meldt hij. Maar dan zijn ze niet voor 3 uur hier, bedenken wij, en dan moeten we al bij de bowling zijn. Van 3 - 4 heb ik daar 2 banen gereserveerd. Waaarom? Omdat pa in een recent verleden jarig was en dat dat toen niet gevierd kon worden omdat hij ziek was, geloof ik. En omdat pa helemaal gek is van Drenthe en nog gekker van eten bij Moorman in Erm, gaan we dat vandaag doen, voorafgegaan door een uurtje ballen. Kwart over 1. Telefoon. Nineke. "We zijn nog niet weg, want ik voel me helemaal niet lekker en eigenlijk weet ik niet of ik wel moet gaan". Na telefonisch topoverleg met Winschoten, besluit Nineke thuis te blijven en komt Ton dus ook niet en zijn we met z'n achten. En het was een feest! We balden ons het vuur uit de sloffen en stopten pas toen we merkten dat onze rechter armen veel langer waren geworden dan onze linker. Uiteraard hebben we pa de tweede set laten winnen, omdat je iemand z'n verjaardagspartijtje natuurlijk niet gaat zitten verzieken en het bovendien leuker is wanneer iemand blijmoedig afrekent, dan met de smoor in. Bij Moorman was het als vanouds. De sfeer was goed, het eten prima en de rekening viel mee. En zo waren er vandaag eigenlijk alleen maar winnaars. Iedereen had na de koffie een voldaan gevoel, pa hield geld over en Ton en Nineke bespaarden een tank bezine.