Zondagmiddag

Vroeger ging je op zondagmiddag naar de kerk of naar het voetbalveld. Het was in de tijd van de verzuiling. Welke van de twee het werd, werd overwegend bepaald door christelijke dogma's en de daarvan afgeleide moraal. Tegenwoordig ligt dat anders. Je kunt op zondagmiddag niet eens meer naar de kerk, ook al zou je dat willen. En ook het voetballen is niet meer het vanzelfsprekende alternatief voor de andersdenkenden in het dorp, die door de gelovigen in die tijd gemakshalve allemaal werden geschaard onder de noemer: heidenen. Nee, tegenwoordig is er op zondagmiddag voor elk wat wils en vormt iemand z'n achtergrond geen enkele belemmering meer voor deelname aan een riant recreatie-aanbod.
En zo kwamen mijn vrouw en ik op zondagmiddag terecht in Erm.

Erm geniet in het noorden van ons land vooral bekendheid door cafe-restaurant Moorman. Daarnaast zal ook de jaarlijkse omloop per fiets de naamsbekendheid vergroot hebben en hebben we natuurlijk het Ermerzand nog. Gingen wij, gewapend met zwemuitrusting, misschien naar het Ermerzand?
Nee, dat gingen wij niet. Wij gingen met stevige schoenen aan naar het doolhof, dat dit jaar voor het eerst, net buiten de bebouwde kom, aan de weg timmert. Een doolhof. Ook een fenomeen van vroeger, want hoe vaak eindigde een schoolreisje niet in een doolhof?
Maar deze is anders. Geen doolhof van coniferen, die van onderen kaal zijn zodat je er makkelijk doorheen kan, maar van mais.
Een uur lang dolen we (met een stuk papier in de hand waar we letters op moeten invullen, die, mits in de goede volgorde neergezet een vraag vormen, waar je dan nog even het goede antwoord op moet geven, wat recht geeft op een beker popcorn bij de uitgang) door de metershoge mais, waarin sommige maiskolven zich al schoorvoetend beginnen bloot te geven.
Om ons heen vooral ouders met kleine kinderen, die samen de goede letters en dus de goede weg zoeken, terwijl pa op zijn papier nauwgezet de gevonden letters administreert, die uiteindelijk moeten leiden naar het juiste antwoord en de fel begeerde popcorn.
"En Tommy, heb je nou gezien hoe die kolven aan de stam groeien. En dat zo'n kolf bestaat uit allemaal kleine maiskorrels, die er wel lijken opgeplakt. En weet je wat je nou eet, dat dat die korrels zijn? En weet je, Tommy, wie dat allemaal laat groeien?" Als Tommy het had geweten had hij geantwoord: "Doolhof Park Secret Adventure, pappa." Maar ik denk dat hij de vraag niet eens heeft gehoord omdat een gigantisch luchtkussen de stichtelijke woorden van pappa in de wind laat verdwijnen.

Volgende week maar weer naar het voetballen, denk ik.