Van dik hout...

Tegenwoordig zit ik in het hout. Ik werk part-time en op freelance basis bij houthandel Antonio. Uiteraard is deze naam gefingeerd en wel om redenen die, naar ik meen, voor zichzelf spreken. Antonio is een vijftiger met een geheel eigen kijk op het leven in het algemeen en op dat van de Duitse eik in het bijzonder. Menig eikenbos is door zijn toedoen met de grond gelijk gemaakt en zelfs bomen van 500 jaar oud ontkomen niet aan zijn gevreesde motorzaag. 'Handel is handel' is zijn motto en die handel begint bij bomen zodra je ze omzaagt. Volgens Antonio is zijn overgrootvader ooit begonnen in een perceel bos in een gebied in Afrika, dat later bekend werd als de Sahara en ik heb het angstige vermoeden dat hij zich als doel heeft gesteld iets soortgelijks in Duitsland te bewerkstelligen.
In zijn loods, en ik zal u niet vertellen waar die staat om redenen die, naar ik meen, voor zichzelf spreken, ligt een gigantische hoeveelheid hout opgeslagen. Allemaal boomstammen die keurig in lange plakken zijn gezaagd, met daar tussen kleine latjes om het drogen te vergemakkelijken. Horizontaal gestapeld heeft dit beeld iets surrealistisch: uitvergrote boomstammen met een voeg. Je ziet nog duidelijk een boomstam en toch zijn het planken. Een boom die is overgegaan naar het stadium hout, zou je kunnen zeggen.
Wat mijn taak in deze surrealistische wereld is? Ik ben er filosofisch floormanager, maar ik zal u de functie-omschrijving besparen!