Ei..ei

De koningin is in Drenthe. Relus blij, iedereen blij, want zo vaak komt ze hier niet. Het weer is goed en ze heeft een mooie hoed op haar hoofd. In haar gelaat verraden koninklijke rimpels, dat regeren geen zorgeloos bestaan is. Vijfentwintig jaar doet ze het al. Eerst samen met Claus en nu alleen. Dat wil zeggen, haar zoon helpt af en toe een handje, maar die heeft het zelf erg druk met het water. En met de huidige overstromingen in de wereld lijkt het er op, dat moeders nog wel een tijdje op de troon zal moeten blijven zitten. Trouwens, wat moet je ook met iemand als koning, die door zijn eigen vrouw 'een beetje dom' wordt genoemd?

En wat hoor ik dan op de radio!? Terwijl de koningin vriendelijk lachend door Drenthe loopt, gooit iemand een ei naar haar. Gelukkig mist het dierlijk projectiel haar ruimschoots, maar het idee alleen al. Wat bezielt zo iemand. Wil die haar wegpesten of zo? En waarom? Er is toch geen alternatief?
De politie weet het ook niet. Ze hebben twee opgeschoten jongens aangehouden, maar over de motieven tast de politie, zoals bijna altijd, nog in het duister. Ook is niet bekend of de beide elementen deel uitmaken van een terreurgroep en of er sprake was van een scharrelei, waarmee gegooid werd, of van een kwalitatief onbeduidend ei.

Maar weet je wat ik denk. Ik denk dat het gewoon baldadigheid was. Zo van: Moet je es kijken wat ik durf! Ik durf met een ei naar de koningin te gooien. Is dat niet geweldig? Nu ben ik iemand!
"Ja jongen", hoor ik de rechter in Assen al zeggen, "het is geweldig dat jij dat durft en jij bent nu iemand. Jij bent iemand die we, samen met die jongen naast jou, voorlopig maar eens een tijdje gaan ophokken."