In memoriam

Ik ben met Antonio naar de Veluwe geweest. Ergens daar, dichtbij een militair vliegveld, wordt in februari een houtveiling gehouden. Antonio is de grootste leverancier van hout voor deze veiling.
Vorige week kwamen drie trailers een partij eiken uit Duitsland brengen. Stammen van 22 tot 26 meter lang. "Heb je zin om mee te gaan?", vroeg Antonio. En omdat ik nog nooit zo'n transport van dichtbij had gezien, stemde ik daarmee in.
Maar ik wou dat ik het nooit gedaan had, want het beeld van een ontzielde en uitgeklede eik van 500 jaar oud, die op een trailer bij wijze van spreken naar z'n laatste rustplaats wordt gereden, staat sindsdien op mijn netvlies gebrand. Zo'n reus, die stormen heeft doorstaan en oorlogen heeft overleefd en dan uiteindelijk valt in de laatste slag. Geveld door een motorzaag.
Antonio kijkt daar iets anders tegenaan. Bomen hebben volgens hem een tweede leven en hij verzekerde mij, dat deze eik zal voortleven in de vorm van prachtige meubelstukken. Misschien heeft hij wel gelijk en bestaat er ook zoiets als een hemel voor bomen.