WAT MOEI D'R MET

zondag, december 25, 2005

Tuinkabouters

In Oost-Groningen hadden ze het niet zo op het plan om een gebied bij Winschoten onder water te laten lopen. Gewone mensen en gewone boeren zouden er hun bestaansrecht door verliezen of achterlaten en de vraag bleef of er echt wel sprake zou zijn van een economische impuls voor de regio, zoals was beloofd.
Maar naar gewone mensen wordt niet geluisterd. Politici en private plannenmakers hebben daar geen boodschap aan. Ook niet in Oost-Groningen.
Inmiddels zijn de dijken klaar, heeft de Koningin de sluizen opengedraaid en neemt water bezit van het land dat voortaan Blauwe Stad wordt genoemd.
Tot nu toe is er echter nog geen sprake van een economische impuls voor de regio. Bedrijven die het grondwerk uitvoeren komen niet uit de buurt en de verwachting is dat dat ook gaat gelden voor aannemers die de Blauwe Stad gaan bouwen.
Oost-Groningers voelen zich daarom belazerd. En niet voor de eerste keer. Toen er bij Slochteren destijds aardgas in de bodem werd gevonden leek het economische tij te keren, maar de opbrengsten gingen naar de Randstad. Het enige dat de Oost-Groningers ervan merkten was, dat er scheuren in de muren van hun huizen trokken, omdat de fundering verzakte vanwege de winning.
Maar behalve belazerd, moeten de Oost-Groningers zich ook miskend voelen. Nee sterker nog: ontkend. Marketingbureau Ubachs & Wisbrun uit Amsterdam, dat de helft van het aantal woningen in de Blauwe Stad in de Randstad moet verkopen, vermijdt in de verkoopcampagne de woorden Oost-Groningen, lees ik in het Dagblad van het Noorden. Volgens Edgar Molenaars van dit bureau roept dat alleen maar negatieve reacties op. "Als we zeggen dat de Blauwe Stad bij Winschoten ligt, is dat niet positief." Maar wat is er dan mis met Winschoten? En wat is er mis met het Oost-Groningse land, waar mensen door de eeuwen heen een eerlijk bestaan hebben opgebouwd?
Oost-Groningen zou, volgens meneer, koud en tochtig gevonden worden.
Zeker nog nooit in de Bijlmer geweest? Volgens mij is hier weer eens sprake van de welbekende Randstedelijke arrogantie. En niet alleen van die meneer en dat marketingbureau, maar ook van de eventuele Randstedelijke kopers van een huis in de Blauwe Stad, omdat ze denken dat ze Oost-Groningen kunnen inrichten als hun achtertuin en de Oost-Groningers kunnen beschouwen als tuinkabouters.
Als ik Oost-Groninger was, zou ik die neo-kolonialisten warm ontvangen.