Fooi

Weet je wat mooi hout is? Tamme kastanje.Vorige week kwam een meneer, die hout inkoopt voor een bedrijf dat het interieur van dure jachten aftimmert, tamme kastanje bekijken. Hij had een blokschaafje op batterijen en een voorbeeldplankje bij zich. Het kwam hem allemaal heel precies. Met de schaaf haalde hij van elke plank, van in totaal vijf dikke stammen, ergens een dun laagje af, waardoor de structuur duidelijk zichtbaar werd. Vervolgens werd het voorbeeldplankje er naast gelegd en knikte hij al of niet goedkeurend. Twee bomen voldeden aan zijn strenge eisen. Hij was samen met een collega van Antonio, die waarschijnlijk zelf geen tamme kastanje in de schuur had liggen, naar het noorden afgereisd. Antonio was er zelf maar even bij. Na een kwartier deelde hij de heren mee, dat hij een belangrijke afspraak in Hilversum had; nam met een handdruk afscheid en liet mij met de heren achter. Gelukkig kan ik, behalve omgaan met mensen, ook al aardig met een heftruck over weg, dus dat ging wel goed.
Blijkbaar vond de collega van Antonio dat ook, want toen ze, nadat ik ze een kop koffie had aangeboden, weer vertrokken, drukte hij me een papiertje van vijf euro in de handen. "Kijk", zei hij, "die is voor jou."
Het deed me denken aan de meester op de lagere school. Als we voor hem een klusje hadden gedaan, kregen we meestal een dubbeltje, met daarbij de wijze raad om dat niet meteen om te gaan zetten in snoep bij de groenteboer tegenover de school, die behalve groente en fruit ook een ruime sortering snoep in de winkel had liggen. "Nee meester", zeiden we dan, terwijl onze neuzen al in de richting van de winkel stonden.
Vijf euro! Wat kun je daar wel niet allemaal voor kopen!?