Oranje

Ik geloof dat we er wel zo'n beetje klaar voor zijn. Alle zichzelf respecterende sportprogramma's zitten inmiddels op Duits grondgebied, compleet met analitici, deskundigen en de familie Mulder. In Nederland kleuren veel straten in vele dorpen oranje en menig horecapand heeft een oranje metamorfose van valse vaderlandsliefde ondergaan, omdat het allemaal te doen is om een drastische verhoging van de omzet. Datzelfde geldt voor de bolletjes van Albert Heyn en iedereen die oranje en het voetballen heeft geadopteerd om er beter van te worden.
Het gekste wat ik ooit heb gedaan in dit kader is: met een oranje petje op in een kroeg naar een groot scherm zitten kijken. Nederland verloor die dag van Italie. Ik geloof dat het de halve finale was en ik voelde me, met dat petje op, na afloop finaal in de steek gelaten.
Dit jaar zul je mij niet met iets oranjes op of aan zien. Ik heb hooguit iets oranjes in mijn zak: een aansteker. Een wegwerpaansteker. Voor het geval dat we weer, op weg naar goud, ergens stranden.