Kater

Ik was vanmorgen iets later op dan gewoonlijk. Met een politieke kater. Hoe dat komt? Ik ben gisteravond doorgezakt. Politiek doorgezakt, vanwege de heisa rond Ayaan. Ze is ineens geen Nederlandse meer, omdat ze een andere naam en een onjuiste geboortedatum in haar paspoort heeft staan. Opgegeven in het kader van haar naturalisatie tot Nederlandse. Dat heeft ze zelf jaren geleden al van de daken geschreeuwd en iedereen die het had moeten weten, had het kunnen weten. Maar blijkbaar vond de politiek het niet de moeite waard om er aandacht aan te besteden. Totdat het televisieprogramma Zembla het nog eens oprakelde en zie: een rel was geboren.
Minister Verdonk, die een strenge aanpak van asielzoekers voorstaat en vindt, dat je als asielzoeker tegenover een ambtenaar van de IND niet mag liegen, zag geen andere mogelijkheid dan haar de Nederlandse nationaliteit af te pakken. Op Thatcheriaanse toon sprak ze, dat Ayaan had gelogen en dat er in dit land wetgeving is en regels zijn en dat we ons daar aan te houden hebben. Rita houdt van duidelijke taal. Zwart is zwart en wit is wit. Veel Nederlanders vinden dat ook. Anderen vinden het rigide; te strak. Zij zoeken liever de nuance. Tussen zwart en wit zit immers nog een groot grijs gebied.
De meerderheid van de Tweede Kamer denkt gelukkig ook zo. De minister, vonden ze, was te kort door de bocht gegaan. Ze had moeten kijken of er sprake zou kunnen zijn van bijzondere omstandigheden.
De hele dag had de minister geroepen dat die ruimte er niet is en dat ze dus niet anders kon handelen dan ze gedaan had. 'Er is wet- en regelgeving in dit land en daar hebben we ons aan te houden.' Het was de enige zin die er gisteravond en vannacht zonder haperen uit kwam.
Hier sta ik, ik kan niet anders.
In de tweede termijn blijft ze dat eindeloos herhalen. 'Ik heb zorgvuldig gehandeld. Er is in dit land wet- en regelgeving en daar hebben we ons aan te houden.' Behalve de LPF en Nawijn is iedereen het inmiddels met haar oneens. Verhagen vraagt daarom een derde termijn aan. Het is inmiddels twee uur.
Zullen we gaan slapen of gaan we voor de nacht van Rita, is de vraag in onze huiskamer. We kiezen voor het laatste, want er wordt aardig aan haar stoelpoten gezaagd en de frustraties bij de heren en dames politici lopen op.
Om half drie wordt het debat voortgezet en neem ik nog een biertje. Verhagen komt met een nieuwe motie, waarin de minister wordt gedwongen om te erkennen dat ze niet heeft onderzocht, of er in het geval Ayaan sprake zou kunnen zijn van bijzondere omstandigheden. Ze moet dat, zo vermeldt de tekst van de motie verder, alsnog doen.
Dat kan ze natuurlijk nooit waarmaken, denk ik. Maar wat gebeurt er? Na uren de boot te hebben afgehouden, stemt ze zonder blikken of blozen in met de motie en zegt toe om alsnog te gaan kijken of er ruimte is om anders met deze zaak om te gaan.
De kamer lijkt tevreden en het debat gaat helaas als een nachtkaars uit. Rouvoet van de Christenunie is de enige die om kwart voor drie hardop constateert, dat de minister gedurende de nacht een draai heeft gemaakt van 180 graden. Wat eerst niet kon, kan nu ineens wel?
Verdonk ontkent de ommezwaai, maar volgens mij liegt ze als een asielzoeker bij de IND.